PRZEGLĄD PODŁOGOWY | Numer 01/2020

PRZEGLĄD PODŁOGOWY / 25 Pierwszą czynnością, którą musi wykonać posadzkarz przed przystą- pieniem do zasadniczego zadania, jest ocena stanu podłoża, a później odpowiednie przygotowanie go do robót. Kluczowe znaczenie ma tutaj pomiar wilgotności. Różne mate- riały podłogowe stawiają pod tym względem różne wymogi i przykła- dowo, na podkładzie wystarczająco suchym jak na potrzeby płytek ceramicznych nie możemy ułożyć paneli lub klepek parkietowych, bo dla nich poziom wilgotności okaże się zbyt duży. Badamy przeważnie wilgotność podłoży mineralnych-cementowych, betonowych, żelbetowych, anhydry- towych. Ułożenie posadzki, zwłasz- cza gdy jest to drewno, materiał drewnopochodny lub wykładzina, na niedostatecznie suchych płasz- czyznach będzie miało poważne konsekwencje takie jak deforma- cje materiału, odspajanie się go, pojawienie się pleśni, a naprawy są kosztowne i trudne. Nie trzeba zatem przekonywać, jak istotne będzie precyzyjne ustalenie procentowej zawartości wody w da- nym materiale. Do dyspozycji mamy kilka metod pomiarowych i przypo- rządkowane im urządzenia. Badanie wstępne Często zanim jeszcze sięgniemy po urządzenia pomiarowe możemy stwierdzić, że z podłożem jest coś nie tak. Mokre plamy oraz duża wilgot- ność powietrza są pierwszymi oznaka- mi zawilgocenia mineralnego podkła- du podłogowego. Badanie miernikiem pomoże oszacować jego skalę. Dobrym sposobem na wykrycie wilgoci w podłożu jest próba z folią. Wycinamy jej prostokątny kawałek o wymiarach 0,5x0,5 m i mocujemy taśmą samoprzylepną. Jeśli po 24 godzinach zaobserwujemy, że pod folią podkład jest ciemniejszy lub wręcz pojawiły się na nim krople, to zapowiedź prac mających doprowa- dzić do jego wysuszenia. Metoda elektryczna Nazywana też elektrooporową lub elektrometryczną. Najprostsza i najszybsza, ale nie zawsze dająca wiarygodne wyniki. Nie wymaga pobierania próbki materiału. Zakła- da użycie elektronicznego wilgot- nościomierza. To sprzęt zasilany bateriami. Najprostsze wilgotno- ściomierze wyposażone są w parę metalowych elektrod, które wbija się w materiał lub przytyka do niego. Wynik pomiaru pojawia się na cy- frowym wyświetlaczu. W starszych modelach trzeba skorzystać w tym celu z tabeli przeliczeniowej. W badaniu takim mierzony jest opór elektryczny w czasie przepływu prądu między elektrodami. Elektrody bardziej zaawansowanych przyrządów pomiarowych łączy się z obudową długimi przewodami. Przed badaniem są one wtykane w otwory nawiercone w podkładzie, do których wsypuje się wcześniej odrobinę sproszkowanego grafitu. W przypadku wilgotnościomierzy elektronicznych głębokość pomiaru wynosi około 10 mm. Urządzenia te badają poziom wilgotności podłoży mineralnych w zakresie od 0,1 do 15%. Większy nie jest tu konieczny, bo podłoże o wilgotności wyższej niż 15% praktycznie nie nadaje się do układa- nia posadzki. Zakres pomiarowy dla drewna jest większy – od 6 do 100%. Wiele z oferowanych wilgotnościo- mierzy może dokonywać także innych pomiarów, na przykład temperatury powietrza, temperatury podłoża, wilgotności powietrza, a są i takie, które obliczają punkt rosy dla danej przegrody. Niestety przyrządy do metody elek- trycznej nie nadają się do badania pod- kładów zbrojonych prętami lub siatką stalową, wtedy przekłamują wynik. Metoda pomiaru stałej dielektrycznej (dotykowa) To odmiana metody elektrycznej. Wykorzystuje się tu specjalne elek- troniczne przyrządy do mierzenia wysokich częstotliwości. Ich czujniki mają postać metalowej kulki lub wy- giętych metalowych elektrod. Przy- tykając ją do podłoża dokonywany jest pomiar, a jego wynik wyświetla się na ekraniku. Sprzęt taki może mierzyć wilgotność do głębokości 30 mm. Przed rozpoczęciem bada- nia konieczne jest wprowadzenie parametrów podłoża, podobnie jak w miernikach z elektrodami. Metoda karbidowa Bardzo popularna i uchodząca za jedną z najbardziej miarodajnych. Wymaga jednak pobrania próbki materiału, co oznacza, że nie da się powtórzyć badania dokładnie w tym FOTO: materiały prasowe Mapei